Voor de woning in de Transvaalstraat zijn op initiatief van Alphons Katan twee herinneringstegels gelegd voor zijn omgekomen ouders:
Alexander Katan – Julia Sopia Elze
Correspondent en talenleraar Katan was een zwaar invalide man die aan rachitis leed en zich voortbewoog in een invalidenwagen. Er wordt gezegd dat hij weigerde de ster te dragen. Zeker is dat hij een bedelbrief schreef aan de burgemeester van Leeuwarden, om alsnog onderwijsachtige activiteiten te ontplooien, omdat hem als Jood zulks verboden was en hij geen andere inkomsten kon genereren.
Hoe dan ook: hij en korte tijd later zijn vrouw, werden gearresteerd en zaten enkele weken in de gevangenis in Leeuwarden.
Julia kwam terecht in Westerbork en is in november 1942 in Auschwitz vermoord. Alexander kwam via het strafkamp Amersfoort terecht in Mauthausen, waar hij voor de rassenleer van de Nazi’s een showvoorbeeld van de degeneratie van het Joodse volk wordt beschouwd.
Over Alexanders doodsoorzaak bestaat twijfel. Bronnen beweren dat hij werd gedood met een injectie en geskeletteerd, maar zijn naam komt in de registers van Hartheim voor. In dat geval is hij vergast. Zijn zoon Alphons ontsprong de dans door valse dooppapieren.
Digitaal Joods Monument
Deze oorlogsslachtoffers zijn tevens opgenomen in het ‘Digitaal Monument Joodse Gemeenschap in Nederland‘. Hierin vindt u meer informatie over deze personen met waar mogelijk een korte biografie, familierelaties en adresgegevens.
Het gezin van Alexander Katan
[SBJEF-monument 19]
